Gidiyorum kollarımı savura savura
Yolum çıkar karanlığın bağrındaki ışığa
Söndürdüm gündüzü, tutuldum ay'a
Vazgeçtim güneşin ta kendisinden
Yazıyorum heceleri ısıra ısıra
Kalem yazmaya mahkum yakınsa da
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta