Vazgeçeyim Şiiri - Mustafa Uzunkaya

Bir serim var omzuna yasladığım,
İste, ondan da vazgeçeyim!
Dile benden neyi dilersen,
Taşıdığım bu candan vazgeçeyim.

Sen bir çiçek ol gönül bahçemde,
Her mevsim aç güzelliğin ile.
Ben razıyım dikenine, kanatsan bile;
İste, merhemden vazgeçeyim.

Ekmek gibi, su gibisin bana,
Daha nasıl anlatayım sevdamı sana?
Gel, bağdaş kur otur gönül tahtıma;
İste, köşkten, saraydan vazgeçeyim.

Nasıl doldurdu gönlümü aşkın, sevdan,
Neyledin bana, oldum perperişan...
Seninle başlasın, seninle bitsin her an;
İste, saatten, zamandan vazgeçeyim.

Gözlerin aynadır, baktığım yöne,
Bir gülüşün bedeldir bütün bir düne.
Gerek yok güneşe, gerek yok güne;
İste, ışıktan, aydan vazgeçeyim.