Gökyüzünün bunalıma girdiği bir gün
İsyan edip hıçkırarak ağladığı bir gün
Atmışım çıplak ayaklarla kendimi sokaklara
Saat yirmi dördü vurduğu bir gün
Benim göz pınarlarım kurumuş
Çölde susuz kalmış çatlayan toprak gibi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




şiiri okudum ama aklıma takıldı
'Saat yirmi dördü vurduğu bir gün' nasıl bir tabir... var mı böyle bir gün.. ya da saatin yirmidördü vurmadığı bir gün mü var.. anlıyamadım.. selamlar..
Maziye geri dönüştür beni yıldıran
Artık duygusal olmak istemiyorum
Duyguların yoğunluğunda boğulmak istemiyorum
Çekip gidebilmeliyim buralardan..
çok güzel bir şiirdi kendimi buldum adeta teşekkürler
sevgilerimle gülüç kalem..
Maziye geri dönüştür beni yıldıran
Artık duygusal olmak istemiyorum
Duyguların yoğunluğunda boğulmak istemiyorum
Çekip gidebilmeliyim buralardan..
çok güzel bir şiirdi kendimi buldum adeta teşekkürler
sevgilerimle gülüç kalem..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta