Varlığın efendisi Ne çok güruh dolaşıyor öyle teninde Silik silik görüntüler canlanıyor gökyüzünde Neşeli ayakkabılar dans ettiriyor Yarım mı kalmış sanki hikayesi Ne de densiz ne de çenesi düşük Adayamamış kendini efendisine Sahi çok mu zor kanatlarıyla adamak Çok mu zor mısralara adını kazımak Hele bir de şu berceste sözlerine bakın Zannı ne de kutsal ne de denli Kutsallığı saklı Sanki oturmuş koca kırmızı bir tahta O soluk bakışlarıyla hükmediyor karanlığa Ey karanlığın efendisi Sen misin tüm bunların en yücesi Ey varlığa pencere açmış zat Sen değil misin yokluğun tecellisi Attığın kahkahalar İçtiğin şaraplar her biri Dolmuyor mu odanın duvarında damla damla Akmıyor mu damarlarında sözlerinin zehri Dudakların sanki uzak iki dağ gibi Nefes geçmiyor mu her dirilişinde Geçmiyor mu canının acısı son demlerinde Sahi acının hangi rengine kastın var Ey varlığın efendisi Ey yokluğun kendisi Arafların uçsuz bucağına Ben her daim en uçlarda cambaz olacağım
Atilla Atakan BolatKayıt Tarihi : 15.11.2026 01:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
az önce kürk mantolu madonnayı bitirdim sanki kitabı okuduğumda tüm hikayeyi ben daha önce yaşamış gibi hissettim sanki bir roman bir kurgu değil de benden bir şeyleri alıp anlatmış gibi hissettim gözümden de birkaç damla yaş geldi bir süredir hatırlamadığım hisleri hatırladım bir süredir aklıma gelmeyen düşleri düşündüm bir süredir anımsamadığım anılarda biraz dolaşmaya çıktım bir süredir hayatımın nereye geldiğini ve benim şu an nerede olduğumu sorguladım belki okuyan başka birisi için işler bu şekilde gitmez ama bilmiyorum işte benim için böyle oldu ve gerçekten de insan aynı telden tınlamayınca çok fazla suskunlaşabiliyormuş şiiri de dün yazmıştım bu arada
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!