Varlığın Gölgesinde Şiiri - Serap Özkan 3

Karanlık bir örtüdür yeşilin kadim tonu,
Yutar adımlarını, unutturur her sonu.
Sonsuz bir labirentir bu sesiz dilsiz orman,
Zamanı yok eder fısıldar;
"Benim zamanım!"
Ağaçlar birer gölge, hakikaten uzakta,
Ruhh kendi kaygısıyla kapana kısılmakta.
Soruyur loş dallar "Neyim var ve Neredeyim" ?
Cevapsız sualerle örülü bir herdeyim
Derken bir kızıl sızı yırtar koyu geceyi,
Çözer gibi derinden o kayıp bilmeceyi.
O ışık bir yangın mı,yoksa kutsal bir uyanış ?
Belkide karanlıkta bilerek bir aldanış.
Kökler toprağa bağlı, ruh ise o kızılda,
Sonsuz bir araf burası, donup kalan asırda.
Varlık dediğin nedir bu kıtlığın zorluğun zıtlık içinde ?
Bir yanı kör karanlık,bir yanı saklı müjde.
Serap Özkan.