Hangi rüzgâr gider? Götürsün beni âdeme;
Çıplak.. sürgün.. Kasavetle… Sorgusuz sualsiz.
Yalnız günahım kalsın bu mülevves âleme;
Al, al yokluk, varlar âlemi ehemmiyetsiz.
Zaman müphemin kucağında ağlayan çocuk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta