Var Ama Yok Şiiri - Ömer Çağlın

VAR AMA YOK

Okul var, eğitim yok,
Cami var, cemaat yok,
Tarla var, ürün yok,
Ahır var, hayvan yok,
Beyin var, akıl yok.

Kitap var, bilgi yok,
Kalem var, yazı yok,
Söz var, özü yok,
Dil var, doğru yok,
İnsan var, vicdan yok.

Masa var, iş yok,
Makam var, hizmet yok,
Mühür var, yetki yok,
Kanun var, adalet yok,
Devlet var, devletlik yok.

Çarşı var, bereket yok,
Sofra var, muhabbet yok,
Ev var, huzur yok,
Komşu var, hatır yok,
Zengin var, kanaat yok.

Göz var, ibret yok,
Kulak var, nasihat yok,
Dil var, güzel söz yok,
Gönül var, merhamet yok,
Ömür var, hayat yok.

Dost var, vefa yok,
Aşk var, sadakat yok,
Söz var, senet yok,
Yemin var, yürek yok,
Kalp var, sevgi yok.

Meydan var, halk yok,
Kalabalık var, birlik yok,
Çok konuşan çok,
Hak konuşan yok,
Adalet var, adil yok.

Para var, huzur yok,
Mal var, kanaat yok,
Şöhret var, itibar yok,
Servet var, bereket yok,
Ahiret var, şuur yok.

Teknoloji var, hikmet yok,
Hız var, istikamet yok,
İlim var, irfan yok,
Bilgi var, basiret yok,
Akıl var, fikir yok.

Ağaç var, gölge yok,
Nehir var, suyu yok,
Bahçe var, gülü yok,
Bahar var, sevinç yok,
Güneş var, sıcaklık yok.

Herkes haklı, haksız yok,
Herkes dürüst, yalan yok,
Herkes âlim, cahil yok,
Herkes temiz, günah yok,
Herkes insan... insanlık yok.

Dünya geniş, gönül dar,
Söz bol, mana ne kadar?
Herkes kendine bir duvar,
Kapı var, komşuluk yok,
Ömür var, yarın yok.

Sonunda kefen var, cep yok,
Mezar var, makam yok,
Servet var, götüren yok,
Dünya var, kalan yok,
İnsan var... ölümsüzlük yok.