Gün devrilip ikindi sularına erdiğinde başladı bu hikâye,
Sıhke Caddesi’nin cılız lambaları kanayan bir çizgi gibiydi.
Lapa lapa kar yağıyordu Van’ın o kimsesiz gecelerine,
Ne Erek Dağı’nın poyrazı dindi göğsümde ne hırçın göl,
Söyle yar, ben bu amansız ayazda şimdi ne edeyim?
Sahi sen hiç böyle gözün kararıp ölesiye sevdin mi?
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta