Vakit gelecek, insan yorulacak insandan,
Ne bir sözün peşine düşecek
Ne de bir gönlün kapısında bekleyecek.
Her kırgınlığı anlatmanın,
Her haksızlığa cevap vermenin
İnsanı iyileştirmediğini öğrenecek.
Artık her çağırana dönüp bakmayacak,
Her uzatılan eli dost sanmayacak.
Kimin yanında eksildiğini,
Kimin yokluğunda yaşadığını anlayacak.
Çünkü insan büyüdükçe şunu öğreniyor:
Her suskunluk çaresizlik değil,
Her uzaklaşmak vefasızlık değil.
Bazen insan, kendini korumak için gider;
Bazen de kalbini kirletmemek için susar.
Ne herkese kendini anlatmaya çalışacak,
Ne de anlamayan için ömrünü harcayacak.
Kendisine yük olan kapıları kapatacak,
Huzurunu başka insaflara bırakmayacak.
Ve bir gün anlayacak ki;
İnsanın zaferi herkesi yenmek değil,
Kendi nefsine yenilmeden yaşayabilmektir.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 22:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20261121 Denizli


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!