Ben kelimelere basarken kelimeler eziyordu beni,
Zamanı durdurmak için şakağına hedef alıyordum meğer hedefte hep ben durmuşum
Bi ülke, çığlık yok ayyuka çıkan sadece rüzgarlardan daha güçlü olmak isteyen sükut
Geçiyordu geçmekte olan geçiyorduu, dalga dalga gözyaşı dökerek hüzün ülkesindeydim ben
Durduruyordu bir aydınlık böyle eskitilmiş de olsa bir kalbi yeniden
Yerden yere vuruyordu kendini ışık huzmesi ulaşmıştı denizin henüz bilmediği yerlere
Gelip çatmıştı işte ölümsüzünde yaşatmanın zamanı, sevmek, en yücesiyle sevgilerin
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta