Vahit Kemal Kısa Şiirleri

207

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Vahit Kemal Kısa

Ekmek kokuyor İstanbul,
Yamacında balık tuttuğum rıhtım sallanıyor,
Salı sabahı.
Üsküdar efkâr oluyor durup dururken
Cigara yakıyor ardı ardına,
Kavuşamamanın anlamını

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

gece üsütüme geliyor...korkuyorum anne sımsıkı sarılıyorum gençliğime...elimden kayıp gidiyor her gün biraz daha yorgun her saat biraz daha cani..öldürüyor içimdeki çocuğu...saçlarını düşünüyorum anne kül rengi saçlarını...bir an kayıp gidiyor sigaram puslu otel odasında her yer yanıyor ben yanıyorum şehir yanıyor...inkar etmek imkansız sağanak yağmurlarda kanat çırpıyorum...korkuyorum anne tüm yaşanmışlıklardan

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

Mahmur sabahlarımın
Loş ışığı yaşamak…
Nefes almak,
Çocuk yarışlarında
Bir kaldırımdan diğerine…
Sebepsizce

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

Vurma yüzüme,
Benim adım acı.
Habil’le Kabil arasında,
Başladı yeryüzüne yolculuğum.
Bende istemedim böyle olmasını,
Kırılmasını tek bisikletinin selesinin.

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

Bir gün sürsede
Saltanatı ömrünün
Açma diyemem
Sana mum çiçeğim.
Hakkım yok
Ardından bırakmaya

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

Avuçlarında büyüyen
Papatya misali
Yırttım hüznünü efkârın…
Nerdeysen? Kiminleysen?
Hangi lodosun rüzgârı
Çalışıyorsa gözyaşlarını

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

Göz bebeğim
Seni severken ağladım
Hırçındım
Marmara’nın dalgalarından
Bıçak yarası aldım…

Devamını Oku
Vahit Kemal Kısa

Troyanın sahilleri
Işıl ışıl…
Sen gülerken…
Mehtabı seyredercesine
Aşiyandan,
Öylesine dalmışım gözlerine

Devamını Oku