Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler,Selamlar....
Besle Kargayı...
Besle de kargayı,oysun gözünü...
Malına-mülküne, koysun gözünü!
İşte hep böyledir,dünyanın işi
Kim durdurabilir, bu ters gidişi?
Yoksa bu dünyayı, cennet mi sandın?
Böyle değil idin,kimlere kandın?
Acı da tatlıda, elbet tükenir
Takdir-i İlahi,buna ne denir?
Göz oyan zalimler, nasıldı kimdi?
Malları canları, nerede şimdi?
Kadir Soytürk
Çok Doğru yazmışsın Ali ağabey.Siirindeki duygulara katılıyorum.Selamlar saygılar
keim umduğunu bulmuş ki... bu dünyada misafiriz... misafirsek herkes umduğunu değil bulduğuna şükür etmeli.... yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta