herkesi kendim gibi gördüm yanıldım
inandım sevgisine meğer yalanmış anladım
gözler masum dur dedim en çok ona kandım
üzülüyorum insanın sahteliğine aldandım
bir damla mutluluğu çok gördün bana sen
oysa ki nasıl inanmış sevmiş güvenmişim ben
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta