Üzdü mü seni?
Sanıyor musun ki,
Üzenin hep yanına kar kalıyor.
O akıttığı gözyaşları var ya,
Arkasında bıraktığı,
Bir ekmek parçası gibi,
Bir ömür takip eder onu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İNSANLARI ÜZMEYİ BİLMEYENLER ÜZ DESENİZ DE BUNU YAPAMAZLAR.ANCAK ÜZÜLDÜKLERİYLE KALIRLAR.
Rabbim ne üzenlerden ne de üzülenlerden etsin bizi.Kısacık fakat derin anlamı olan bir şiirdi. Kutlarım CAFER BEY... NİCELERİNE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta