Umudun orgunda çıplak ayaklarıyla notalara basan düşüncelerin sahibi, imkan o dur ki; en fazla sokağından geçebiliyorum... Ne bana ne de kendine küs! Doğası gereği bazı meseleleri ne yapsam dönüştüremiyorum. Kifayetini yitirmiş sözler de edemiyorum... Üzgünüm.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta