Uzat Bardakları Şiiri - Şair Zegan

Ayıldık artık güzelim,
Sırtımız yerdeymiş meğerse.
Kırık bacağımızı hatırladık,
Bu masa doluydu devrilmemişken.

Gülüşüyorduk güzelce,
Ağaçtan hayaller toplarken,
Çam kokusu burnumuzda,
Toprak bembeyaz doğarken.

Ahşap evlerin ihtişamıyla,
Yaşamışım yağışın tasasıyla,
Taştan örülmüş temeli hala sağlam,
Çürümüş yılların kasabası.

Ayağa kalkmazsan gelemem,
Uyandığımız rüya çok kısaydı,
Artık biliyoruz aldığımız darbeyi,
Paramparça etmişler yuvamızı.

                                  Şair Zegan