üzüntülerini hangi samanyoluna bırakıyorsun...
solgunsun
masmavi gökyüzü kadar ruhun dururken
üzerinde karalar taşıyorsun
gamzene sakladıklarını çıkar
üşümüş gibi duruşlarına ne demeli
süzgün bir yıldız gözbebeğin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta