Uzak İklim Şiiri - Sami Özay

Uzak iklim
​Pencereden sızan şu solgun ışık,
İçimdeki gurbetin ta kendisidir.
Vakit gece, hasretin en koyu demi,
Yüreğim bir eski kervan sesidir.

​Uzak bir iklimin rüzgârı eser,
Adım atsam yollar sanki düğüm düğüm.
Sensiz geçen her an ömrümden keser,
Bilmem ne zaman diner bu kör düğüm?

​Sessizliğe gömülürken sokaklar,
Bir hayalin çalar kapısını ömrün.
Yokluğun içimi sessizce yakar,
Sen gidersin, başlar içimde sürgün