Çok uzaklardasın,
Çok...
Oysaki en yakınımda olmalıydın.
Ben şimdi sensizliğin yasını tutuyorum,
Toprak oluyorum,
Taş oluyorum,
Cansız bedenlerde dolaşıyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yakındır zaman... Vuslat... Ne kadar kaçarsan kaç... Yakındır zaman... Vuslat... Umarım kalemin daha da güçlenir ve hakettiğin yere kavuşursun...
Saygılarımla....
Fırat Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta