Bir gün uyandığında hiç bakmamış olacaksın:
Hiç görmemiş, hiç duymamış, hiç sevmemiş...
"Uzak" diyecek kadar yakınlaşacaksın.
Bir bakmışsın ki unutmakmış.
Korkunç gelmez kaybolmak,
Tanıyorum artık tüm bu laneti.
"Yaşamak" adı, bir gün uyanmayacak;
Lanetim kaybolamamak, asla kaybolmayacak.
Ellerim cenin gibi yıllardır,
Bir hüzün demeti kavrar.
Bırakmak kan kokutur;
Kan dökülür ellerinden, olmamak daha bir korkunçtur.
Suçlu kimse, suç daha suçludur.
Bir uç kimsem, sen olmak suçtur.
Çak şu çakmağı en büyük sessizlikle;
Kesin bir yangın çıkar böyle sessizlikten!
Kayıt Tarihi : 12.10.2026 05:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!