Ben seçmedim ya, ne olsa sizin suçunuz!
Evet, hatta bu cehennem bile sizin.
Bu yüzden pay isterim cennetinden, Allah'ım.
Bilmez miydin ben böyle bir o yana, bir bu yana savrulacağım?
İçerim, sıçarım, sızlarım; yükümü kaldırmam, atarım.
Bana ne senin feryadından kardeş, yoluma bakarım.
Güneşin doğduğu en yakın tepeye çıkarım; insancıklara bakarım bir şöyle, aşağılarım.
Ayaklarımın altında kaç böcek ölüsü var, hey yavrum hey... Bazen ona ağlarım.
Yaşamayı sevmem, o da beni sevmez; ama ben yine de "sev!" diye bağırırım.
Benden sıkılıp ses yükseltince Allah'a derim: "Beni niye yarattın?"
Bazen tanıdık gelir bir parfüm, çıkaramam ama tanırım.
Hadi ben aklımı kazana attım; senin kazan da kaynıyor, nereye atasın?
Kayıt Tarihi : 12.10.2026 05:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!