Hafiften bir uyku sarmış bedenimi,
Gözlerim hayatın yorgunluğundan usanmış
Bir kapansa açılmasa daha,yeniden doğan güne.
Ama benim aklım yine sende.
Geceyi zor ettim çevirirken sabaha,
Senden bir tek isteğim var Uyuma koynumda kal.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta