Erinç Türk Antoloji.com

insan insanca sevilir binbir bahane çıkar
insan kuşu sever hatta ağaç kurdunu ses yok
insan sokak kedisini sever ahh ne güzel can
insan insan dan sakınır açmaz derdini kederini
en çok ta insan çok sevdiğinden sakınır saklar
içselliğini ve tanrının bahşettiği seviyi sevdayı

insan egoisttir çokta bencilliktir hisleri kıskanır mı
hayır kıskançlık değildir sevginin antik çağ kalıtı
üstün olmak duygusu ve hiçe sayılan arzusu
alır gider insanı insan olmaktan uzaklara

insan insanı hem de en güzeli kurban etmiştir
antik çağın algısı ile bilge insanlara rağmen
sunaklarda izi kalmıştır zamanın en güzelinin
o harika bedeninin izleri. kirlenen mabede bak
mabedin kuytularında hisler kemiğe dönüşmüştür

insan insanda bulduğu güzelliği itirafsız gizler
korkunç bir gizemlilik yaşar ve yaşatır cana
can yaşarken ölümü yaşar çaresizlik içinde
öz ve özneye hakim olan aşkın kirletildiğidir
milli haslet ve duygular diri diri konur mezara

bazıları dövünür zamanın akışı ve geçip gidişine
hatta bin bir ağıt yakar sevgiye ve aşka dair sözle
oysa aşkının katili bencil algı ve duyarsızlıklarıdır
kaybolur gider toprağa karışarak umutsuzlukla..
efes // 35...20092026

gel diyemem
gelmeyi bilmeyene
yada gelmeye direnene
git hiç diyemem
gitmeyi kendine yakıştırmayana

ben beni unuttum iki yıldız ortasında
hangisi ben hangisi o
sızıntı nerede , hangi hücre şahlandı
sevgi kutsaldır , ilah düşü ilahe gücü

Bergamon un aşk sunağından akan
kanların bedeli antik çağı parçalayan
Helen in haram aşk çocuğu turuva yı
yerle bir etti , inanlar çaresiz kaldı.
Apollon nerede Tarsus ta diz çöktü
Mısır ın fendi o nu yerle bir etti
Eros a ne demeli sunuda kan verdi

ben bende değilim ..
Efes tim nefes oldum
ege yi Ak denizle barıştırdım
şimdi sessiz yol alıyor teknem
mavi yolun sonunda bir eşsiz liman

sarı koyda maviş yıldızlaar
bekler beni belki de hayır
bekle liman ağzında diyecek
saygı duyacağız elbet
aşk sa gerçek boyutta
efes // 35...06092026

sana geldim
geceyi susturarak
kudurmuş dalgalar ak denizde
güreştim direştim gün batımına kadar
sana geldim şimdi anın güzellikleri için
korkaklar gezinemez gecenin karanlığında
ruhu temiz yüreği cesur olan sevi sevda adına
geceyi aiar gelir sevdiğine aşkı uğruna

ne ister gönül aldansa da
ne ister yürek bağlansa da
hepsine bedeldir hissettiklerin
hele de arzuya dönüşmüş ise

hep pembe gül değildir
kırmızı güle geçememişse
dinle bağda bahçede özgürce öten bülbülü
muhteşemden ötelere geçer her an

gün batımında dilek tuttun mu hiç
tam kora dönmüş güneş ufkun ardına sarktıkça
az sonra karanlığın evrene çökecek haberi bu
irkilir kalpler titretir hisler ruhu çaresizlik varsa

ben uzun yazmam karmaşa sözcük kullanmam
sevgi araya dereye sıkıştırılacak bir şey değildir
basit sözcük değildir içi en çok dolu olan sözcüktür
yıldızlardan yerin altına kadar uzanır her yeri kapsar

aşk tutarsa bir kere çözülmez hiç bir şeyle
sadece seversen huzur bulur mutlu olursun
ne engel tanır ne çaresizlik.. akar da akar
bazen Kızılırmak bazen Sakarya olarak

hani derler ya çöle düşen de dağı delende
aşkı uğruna olmazlar denizinde boğulurlar
sadece anla anlaşıl huzur bulsun varlığın
çok şey isterse akıl mantık inan bitişindir.

e f e s // 35....17082026