Öyle bir illetin zilletine düşmüşki memleketim,tanıyamaz oldum bu,mu benim ceddi şanlı milletim.
Bir yanda,varoşlarda kaybolmuş yaşamla ölüm arasında sıkışıp kalmış yitik sönük hayatlar.
Bir yanda,yozlaşmış,aslından uzaklaşmış,parayı ilah yapmış,gözü açık gönlü kör canlar.
Nereye bu gidiş,yolun sonu nereye?
Komşusu aç iken tok yatmayı haram kıldığın ümmetine bak,kadiri mutlak.
Tanımıyorki komşusunu açmı,tokmu bilsin,ağaç kurumuş artık yaş değilki eğilsin.
Özgürlük maskesi altında slogan atanlar,unuttunuzmu! yedi düvele hürrüyet dersi verdi sizin için kara toprağa yoldaş olanlar.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta