Utanma dedim sonra kendime
İnsana has şeyler bunlar
Sevmek, özlemek, düşlemek
Hafife alan kimse
kendini hafife alandır
Soldurma sen yüzünü
Hislerin alelade şeyler değil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Size katılmakla birlikte inkar edemeyeceğim başka bir bakış açısı da, sevginin tebrik ya da taktir için zorlama bir şey olamayacağı. Sevgi kendiliğinden olur. Kalbin akar gider de tutamazsın. Bunu yaşamayanlar bilemez. İlahi aşk eğer beşeri aşkın yolundan geçmiyorsa da samimi değildir ve zorlamadır.
Sevginin mübarek ve tebrike layık olanı, meşru ve normal olanıdır. Gayr-i meşru ve ölçüsüz olan sevgiler ise, insanı mutlu etmek şöyle dursun, iki cihanda da rezil rüsva eder.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul, sıhhatli ve baki muhabbetler dilerim.
Size katılmakla birlikte inkar edemeyeceğim başka bir bakış açısı da, sevginin tebrik ya da taktir için zorlama bir şey olamayacağı. Sevgi kendiliğinden olur. Kalbin akar gider de tutamazsın. Bunu yaşamayanlar bilemez. İlahi aşk eğer beşeri aşkın yolundan geçmiyorsa da samimi değildir ve zorlamadır.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta