İsmini vermek istemeyen bir kapıdan dışarı çıktım...
Yürüdüm...
Yol ayrımında ki kuşun ötüşü işitenlerin yüzünü kizartiyordu...
Sarıldım ona, öptüm kafesinden...
Dükkanlar tiyatro sahnesi gibi açılıyordu, çoğunda drama oyunu vardı...
Göğe baktım kan ve çamur bulaşmışti,
kalan kısmından çocukların payını ayirdim...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta