Kış güneşi çalmış dünya, dört mevsimde üşürüz.
Sıla-i rahim terk olmuş, muhtaçken görüşürüz.
Herkes kendi âleminde, kükremiş aslan gibi,
Derdimizi neşemizi biz bizle bölüşürüz.
Komşuluk mu? Hak getire, sanki düşman kapıda,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta