Sensizliği düşündüğümde üşürdüm üşürdü ruhumun kanatları
üşürdüm sensizliğinde ruhumun ayazı sarardı herbiyanı
sonra birden sen olurdum bir sen kalırdın dünyada
yakmazdı güneş,üşütmezdi ayaz sen geldiğinde
çırpınırdı kalbim karadenizin dalgaları olurdu
ürkek bir güvercin olurdu şahin görmüşcesine korkan
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta