Bu şehrin geceleri hep böyledir
Issız ve karanlık
Güneş ufkundan batınca
Bir sessizlik çöker şehrin üzerine
Karaya boyanır bütün gökyüzü
Ay içimde bir başkadır
her nefeste bir yanımı çalan
bu yalancı bahar
her gecem sabahı iğneler durur
çaresizce akıp giden seneler
ve yine öfkem kınında kudurur...
Gün olur uzak diyarlarda gözlerini özlerim
Gün olur ağlarım sel olur gözyaşlarım
Sevmek bir ömür değil biliyorum
Gün olur hasretini çeker giderim
Bir yanını yakmış ayrılık
Güneşine zincir vurulmuş
Yalnızlığın adıyım
Güney'in yaktığı sıcaklar kadar yangınım
Acılar kol kesmez
Ah be Rıfkı abi
Bu gecede burdayız başka kimimiz varkı martılardan başka
Sen iki istarvit at yine köze
Ben köşe bakaldan alırım borca ekmeği
Vay be Rıfkı abi
Bu gecede çanakçının iskelede sabahladık
Öylece serin vuruyordu yüreğimize dalgalar
Hüzünden yana hiç bir şeyimiz eksik değildi masada
Bu gece de hep hüzzamdan vurdun ya bağlamaya
Çocukken elerimin battığı dikenli teller gibiydin
Öyle bir sevgiydi büyüttüğüm içimde sendin
Bu gün o sokaktan o yoksul muhalleden
Giderken yabancı eller gibiydin
Söyle ben yüreğin in neresindeydim
Başka ellere dokunurken ellerin
Kimlerle yaşadın hayallerimizi
Senki kalbimin en derinindeydin
Ben hiç haketmedim goncaları gülleri
Yokluğum buz tutuğu anda ararsın
Benim o gidiş hikayemi
Eskilerden kalan ne varsa gelir göz pınarlarına
Kanarsın bir ceylanın gözleri gibi
Senin körebe oynamaya hakkın kalmadı
Gözleri çalınmış yüreğiyle oynanan çocuk
Annemden kalan tek mirasıtı Kudüste bir mezar taşı
Senin dedenin gözleri kadar yorgunum
Ben Filistinli çocuk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!