Ne garip bir eylem, ne acı yazgı
Bittiği yerden başlıyor herşey.
Başka bir yaranın kabuklarından,
Açıyor yine yeni yaralar.
Elzem bir gidiş
Kopuş sevgiliden
Sıra sıra ayrılıklar
Ve onca hikaye
Ak saçlı
Ve yorgun göz kapakları
Orada bırakın düştüğüm yerde,
Alıpta gideyim kırılan yerlerimi.
Cebinde, o son aramanın kaydı
Elli dakika.
Ve bir el dokunur usulca,
Beni sensizliğe mahkum eden,
Bahtıma küsmüyorum.
Gözlerine Sürme Çekmiş gibi,
Gülüyordu Prangalar.
Süsledim senden kalanlarla,
Adına yazdığım hatıraları,
Bana senin adınla gelen aşkı neyleyim,
Zulmün içinde her gün ağladı gülüşlerim.
Bir hayatın içinde ben acıyı oynadım
Öyleydi sahnelerde figüran gülüşlerim.
Susarım edebim den,
Sen beni lâl sanırsın.
Nefsimle savaştayım,
Yaramı ar sanırsın.
Ey günün sahibi
Ebedi dönüşlerim
Nefesimin ızdırabına
Ağladı gülüşlerim
Elif idim dal gibi
Arabesk sözlere gerek yok artık,
Rıhtımda bir akşamı çalıyordu gözleri,
Sonra o elem veren edasıyla seslendi.
En koyusundan bir çay getir.
Çayın en koyusu gibi gözleri,
Niye diye cümlelerle başladım,
Niye yaprak döktün ömrüm.
Hep orada kanayıp kalsaydın,
Giderken döktüğün yaşlar gibi,
Bugün de kanattın bugün de.
Adım Baseme
Sana bunları Burj El Barajneh,
Mülteci kampından yazıyorum Meleni
Yazarken düşen her gözyaşım,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!