Bana senin adınla gelen aşkı neyleyim,
Zulmün içinde her gün ağladı gülüşlerim.
Bir hayatın içinde ben acıyı oynadım
Öyleydi sahnelerde figüran gülüşlerim.
Susarım edebim den,
Sen beni lâl sanırsın.
Nefsimle savaştayım,
Yaramı ar sanırsın.
Ey günün sahibi
Ebedi dönüşlerim
Nefesimin ızdırabına
Ağladı gülüşlerim
Elif idim dal gibi
Arabesk sözlere gerek yok artık,
Rıhtımda bir akşamı çalıyordu gözleri,
Sonra o elem veren edasıyla seslendi.
En koyusundan bir çay getir.
Çayın en koyusu gibi gözleri,
𝔾𝕒𝕣𝕚𝕡 𝕕𝕠ğ𝕒𝕟 𝕘𝕒𝕣𝕚𝕡 ö𝕝ü𝕣
𝔾ü𝕝𝕞𝕖𝕫 𝕪𝕖𝕥𝕚𝕞 ö𝕞𝕣ü𝕟'𝕕𝕖
ℙ𝕖𝕪𝕘𝕒𝕞𝕓𝕖𝕣 𝕕𝕖 𝕘𝕒𝕣𝕚𝕡𝕥𝕚
𝕆 𝕪𝕖𝕥𝕚𝕞 𝕘ü𝕟𝕝𝕖𝕣𝕚𝕟𝕖𝕕𝕖
𝕄𝕖𝕜𝕜𝕖𝕟𝕚𝕟 𝕘ü𝕝ü 𝕘𝕚𝕓𝕚
Üstünde tepinip günahlarımın,
Aldığım nefese ar dersin sende.
Sen yaşamak dersin solan ömrüme,
Birde edep derde ezer geçersin.
Her ayrılık bir gurbettir gidene
Yanarsın ananın gözyaşlarına
O kapı araları o boş duvarlar
Çekersin Yüreğin'in köşelerine
Hiç kolay değildiki yüreğinden öyle gitmek,
Öldürdüğün adamın kabrine çelenk dikmek
Günahını yazdırdın günahsız bir sevdaya,
Açtığın yaraların üstünde tepinerek.
Aşk dediğin o mezar beni göndüğün yerdir,
karar senin hüküm senin,
Ver benide gideyim.
Tutsak bir kölenin yüreğindeyim,
Figanın eşiğinde azat et beni.
Dilimde bir şarkı o acı melodinin,
Kıyısında gömüldüm kederli günlerimin.
Ey yazılan kader ellerinden öperim,
O ne güzel bir son benim ölüm meleğim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!