Üstünü De Çizerim Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaklardan bakıp durma, kasılma;
Kırk kalıba girip çıkma, atılma!
Elbet ben de metin, kurgu süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Tavır neyse yankı odur, anlarım;
Zarif dille, nezaketle parlarım!
Elbet ben de ozan, okur süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Kıldan ince ölçü kurar, tartarım;
Sert ünsüzle sesler örer, çatarım!
Elbet ben de biçem, üslup süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Sırnaşana yüzler verme, inanma;
Yoz övgüye, kopuk söze dayanma!
Elbet ben de mecra, komşu süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Hatır için susup pusmam, laf yutmam;
Kural bozan güruh sevmem, saf tutmam!
Elbet ben de ilke, kural süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Nokta, virgül nedir bilmez, yazarsın;
Kırık dökük cümle kurar, bozarsın!
Elbet ben de dergi, yazıt süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Sokak ağzı, kaba dille yanaşma;
Taklit üslup, bayat sözle bulaşma!
Elbet ben de lehçe, ağız süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Meydanlarda nara atma, köpürme;
Çer çöp olan lafı kapma, süpürme!
Elbet ben de tını, vurgu süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Beldemizde yolcusundur, haddin bil;
Küstahlaşıp çizgi aşma, pasın sil!
Elbet ben de duruş, tavır süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!
*
Özensizlik görsem durmam, esnemem;
Çiğ kelamlar, cılız üslup beslemem!
Elbet ben de nitelik, öz süzerim;
İrkilerek üstünü de çizerim!