İçimden ben geldim,
Kimse çağırmadan,
Kimse beklemeden,
Kimseye haber vermeden.
Yaşam sonrası bir yabancı gibi,
Sonra bir gece, karasında,
Suskunluğa bürününce sesler,
İçimden ben geldim.
Yorgundum,
Biraz eksik, biraz yarım,
Ama bendim.
Başkasının zoruyla değil,
Kendi kalbimle geldim.
Kapıyı çalmadım,
Çünkü kapı bendim.
Yolu aramadım,
Çünkü yol bendim.
İçimden ben geldim,
Ve ilk defa
Tam geldim.
Yiğit Metin Sevindik
Yiğit Metin SevindikKayıt Tarihi : 29.06.2015 22:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!