Urgan Gerek Asılmaya Şiiri - Kasım Kobakçı

Urgan gerek asılmaya, hasret beni çekti dara,
Ayrılıktan bıktı gönül, çare bulmaz derin yara,
Yârin mahmur gözlerinde, düştüm sönmez kızıl nara,
Viran oldum sevdasıyla, bahtım döndü zifir kara.
*
İçtim buruk şarabından, ateş düştü tatlı cana,
Harap olmuş bu ömrümü, savurmuşum dört bir yana,
Niyetiniz öğüt ise, masal anlatmayın bana,
Nutuk atan dilleriniz, merhem çalmaz bu hicrana.
*
Zülüflerden kement örün, bağlanayım bir teline,
Deli gönlüm tutsak düştü, o vefasız yâr eline,
Sehpaları kurun gayrı, kapılmışım aşk yeline,
Divane can kurban olsun, bu sevdanın gür seline.