Habis bir ur gibi çöküvermişti umutsuzluk boğazıma.
Sıyrılıp olumsuzluklardan, sen çıkana kadar kaşıma.
Dünyanın bir yalandan ibaret olduğunu anladığımda.
Gerçeğin kendisiyle değiştiriverdim sahte oyuncakları...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta