Kaybettiğim yerden başlayamadım hiç;
Direndiğim çok oldu, yok olduğum kalpte.
Geç kaldım hep, hiç yaşamamış gibi;
Koskoca boşlukta kaybolup gittim ebediyete.
Hayatın kıyısında, hiçliğin tozlarına gömüldüm;
Çaresizlik dokunurmuş insana ince bir sızı gibi.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta