Yağmurlara bedenimi teslim etmişliğim
toprak kokusunun üzerine
şiirler yaratırdı zaten sen kokan kelimelerim
ve ıslak ceketimin cebinde
umudu satın alacak kadar bozukluk var zannederim
sense bir tüccar edasında verdiğinden fazlasını alırsın
halbuki hiçbiri olmaz ben hiç kaybetmem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta