Yine gece, yine karanlık
Bir çocuk ağlıyor uzaklarda kimbilir,belki aç, belki hasta
Bir sarhoş narasına karışıyor, sese ürken köpeğin sesi
Gece yitirmiş renkleri herşey siyah,
Deniz, gök, ağaçlar çiçekler...
Hepsi aynı renge bürünmüş.....
Melisa, hanımeli, yasemin.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Mükemmel anlatım tam puan selamlar.
İşte belki en zor olan ama saklı ve diri tutulduğu zaman da kişiye dayanma gücü aşılayan umutlar böylesi ortam ve karanlık renkler içinde saklanabilenler, büyütülen umutlardır...
Kutluyorum çalışmanızı sayın Oya Özpoyraz...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta