Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
1993 yılına kadar sağlığın ve vücudumuzdaki her uzvun ne kadar önemli olduğunu fark edemeden, toplumda engelli insanların da olduğunu ve sağlıklı insanlar kadar belki de onlardan daha fazla sosyal imkanlara ihtiyaçları olabileceğini düşünmeden yaşadım.
1993 yılından beri ise tekerlekli iskemle aracılığı ile yaşama devam ediyorum...
Artık elimdekilerin ve yaşamın değerini biliyorum....
Bir kalemim var, yüreğimin sesini yansıtıyor,bir süre yerel bir gazeteye köşe yazıları yazdı… şimdi ...
