Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
1993 yılına kadar sağlığın ve vücudumuzdaki her uzvun ne kadar önemli olduğunu fark edemeden, toplumda engelli insanların da olduğunu ve sağlıklı insanlar kadar belki de onlardan daha fazla sosyal imkanlara ihtiyaçları olabileceğini düşünmeden yaşadım.
1993 yılından beri ise tekerlekli iskemle aracılığı ile yaşama devam ediyorum...
Artık elimdekilerin ve yaşamın değerini biliyorum....
Bir kalemim var, yüreğimin sesini yansıtıyor,bir süre yerel bir gazeteye köşe yazıları yazdı… şimdi ...
