Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
1993 yılına kadar sağlığın ve vücudumuzdaki her uzvun ne kadar önemli olduğunu fark edemeden, toplumda engelli insanların da olduğunu ve sağlıklı insanlar kadar belki de onlardan daha fazla sosyal imkanlara ihtiyaçları olabileceğini düşünmeden yaşadım.
1993 yılından beri ise tekerlekli iskemle aracılığı ile yaşama devam ediyorum...
Artık elimdekilerin ve yaşamın değerini biliyorum....
Bir kalemim var, yüreğimin sesini yansıtıyor,bir süre yerel bir gazeteye köşe yazıları yazdı… şimdi ...
