Bir sabahın ışığında, umudu sararak uyanırım,
Her yeni gün, yeni bir fırsat gibi gelir bana.
Bazen yorgunum, bazen kırık dökük,
Ama içimde bir ses fısıldar:
“Yavaş ol, kalbini dinle. Umut, her zaman bir adımdır geride kalanlardan sonra.”
Bazen karanlık, gözlerimi bulandırır,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta