Unut diyorsun dostum, kolay olsaydı keşke,
Nerden düştüm bilmem ki, ben bu ümitsiz aşka,
Sevmedi, sevemedi, kırık kalbim bir daha,
Sanki güzel kalmadı, dünyada ondan başka.
7 Ekim 1988-Cuma/Ankara
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta