Ey, intizârımın gülistanı,
Tavşankanı hayallerimin mekanı…
Çıkar at kalbinden,kaplan postlu hazanları.
Sana geliyorum nadide bir nergisle,
Umudumun nurunun verdiği hisle…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika bir şiir anlatım oldukça net ve kararlı bi dille yazılmış tebrik ediyorum duygunuz daim olsun
Çok güzeldi. Tebrik ve selamlarımı iletiyorum.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta