Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Dili çok düz olmuş diyeceğim genel olarak..Lakin şu dizeyi ayırmadan yapamam:
açlıktan ölsün için doğdurulmuş,esmer bebeğe..
karanlıkta bir fener gibi fiyakalı geldi bana,güzel.
Selam.
...ve isyan insanlık dışı olan her şeye......kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta