İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şu fani dünya durmaz döner
Çok kaldım diyen yalan söyler
Nice ateşler yandı küle döndü
Bir damla suya
Hasret ile gidenden haber ver
Ömür denen yol kısacık bir köprü
Kimler geçti kimler ne gördü
Ne yıldızlar suya düştü söndü
Kime ne kalmış kim ne götürdü
Gidipte gelmeyenden haber ver
Nerede o ağalar beyler
Hepsi kondu göçtü
Ne sen bana kaldın
Ne de ben sana
Kaldık ikimiz de kara toprağın koynuna
Senin olsun bu yalan dünya
Sen bana öbür dünyadan haber ver
Çok anlamlı bir hakikatı güzel sözlerle dile getirmişsiniz.
Kaleminiz daim olsun değerli hocam
Saygılarımla
Kaleminizden güzel bir koçma şiiri okudum, tebrik ediyor nicelerine diyor esenlikler diliyorum. Hiç ölmeyecek gibi bu dünyaya yarın ölecekmiş gibi ukba'ya çalış demişler boşuna mı? her ikisi de ihmale gelmiyor, Selam ve saygılarla.
Gençlikte ölüm akla gelmiyor. Eldekinle yetinilmiyor, biraz daha koşuluyor. Eh, yorulunca dönüp arkaya bakılıyor sonra da yüzler O'na çevriliyor. Anlamlı şiirini kutluyorum.
İnsan hayatı böyle birşey işte bıraktığımız boşluğu doldurabilirsek ne mutlu, boşluk bırakmamak gerek
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta