Ufuk Topçu Şiirleri - Şair Ufuk Topçu

ACI KAHVE

O kahveyi çok sever, hep şekerli içerdi
Köpüğünü umursamaz, telvesini beklerdi

Ne zaman kahve içsek hep beni gözlerdi

BENZETME

Ağacın işlenmiş halisin sen
Okumak istediğim kitaplar gibisin
Biraz ıhlamur, biraz kâğıt kokusu
İçimde hep uyandırdığın merak duygusu

BİTTİ RÜYA

Kâhya kapını açmıştı
Öyle güzel öyle alımlıydın ki
Seni görmek aklımı başımdan almıştı
Yanına gelmek istedim

Bir sonraki durakta inecek var kaptan,
Hayatın tam içine inip de adım atacak,
Gerçeğin ortasında bırakıver ne olur,
Yüzleşsin benimle her şey üstüme yıkılarak.

Sana kızıl yapraklar topladım.
Rüzgâr ile dans edip düşenlerden,
Hatırı kaldıysa eğer, belki saklarsın.
Fanusun içinde ya da kitap aralarında,
Güneş sıcağını göstersin diye bekledim.
Sahilde o ılık yürüyüşler için...

Eylülün son akşamları,
Gölgeli yürüyüşlerimiz,
Kaldırımlarda dökülen yapraklar,
Yan yana yürürken akıp giden ömür,
Gençliğe dair hep hasretimiz.

HANGİ MEVSİM

Sonsuz bir çığlık var şimdi içimde
Sonsuz bir gözyaşı akıtıyorum
Soluksuz geçiyor şimdi her anım
Çünkü köşe bucak hep seni arıyorum

KARANLIĞIN ÜSTÜNE

Keşke eskisi gibi bir an telefonum çalsa
İçimdeki o çocuk, hemen koşup fırlasa
Karşıdan gelen sese, engeller tanımadan
Vakit geçmiş, erkenmiş, yollarına atılsam

MECALİ YOK

Şimdi bir tek söz kalır dudaklarımın arasında
Boğazım düğümlenir sana söyleyemem.
Yalnızlığımı ve sensizliğimi kimseye anlatamam
Gözümün önünden geçiyor manasız yaşamım sanki son nefeste,

MELEĞİM

Kaşına kirpiğine kurban olduğum
Düşlerde dahi sevdiğimsin benim
Hüzünlere inat gülüş oldun
Gülüşlere ismini verdiğimsin benim