MECALİ YOK
Şimdi bir tek söz kalır dudaklarımın arasında
Boğazım düğümlenir sana söyleyemem.
Yalnızlığımı ve sensizliğimi kimseye anlatamam
Gözümün önünden geçiyor manasız yaşamım sanki son nefeste,
Sanki senin için yaratılmış bu beden.
Aşk için yazılan efsanelerin hepsi yalan,
Dünyadaki güzelliklerin, sevgilerin, hepsinin sebebi sen,
Nasıl beklerim ki benim gibi bir faniyi sevmeni.
Sen kayıp şehir akropolissin eşsiz denizkızı.
Nasıl ifade edilebilir ki bu güzellik kelimelerle
Şimdi yazmaya başlasam fani ömür yetmez ki
Nice şairler, düşünürler geldi geçti.
Sayısız şiirler yazılıp tükendi.
Bu güzellik, dünyanın başından beri tarif edilemedi
Ben yazsam ne fayda son nefese dek zaman akıp gitmekte
Söylesem de sana son sözlerimi
Anlatsam da içimden geçenleri
Yıldızları toplayıp sersem ayaklarının altına
Nafile gökteki yıldızlar yeter mi ki
Ne kadar haykırırsam haykırayım sana birikenleri
Gözlerim âmâ kalemim tükendi
Niceleri geldi dünyaya, kapattı yaşama gözlerini
Kalbim bakışlarında kaldı
Gözlerinin ışıltısında sayısız ufuklar kayıp gitti.
31.03.2009
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 14:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!