KARANLIĞIN ÜSTÜNE
Keşke eskisi gibi bir an telefonum çalsa
İçimdeki o çocuk, hemen koşup fırlasa
Karşıdan gelen sese, engeller tanımadan
Vakit geçmiş, erkenmiş, yollarına atılsam
Hani hiçbir istediğin olmadığı hallerde
Aklıma ilk esenle karşında doğrulsam
Şimdi eskisi gibi kulağım kapıda olsa
Eli boş dahi gelsen, kapımı sen çalsan
Fakir gönlümüzün, fakirhane köşküne
Gönül güzelliğinle renk cümbüşü katsan
Hani hiçbir isteğim olmadığı hallerde
Sokulup da yanıma sineme yaslansan
Keşke eskisi gibi mavi bulutlar olsa
Yağan yağmur bizi sırılsıklam bıraksa
El ele olsak caddelerde seninle
Yalın ayak dolaşsak yine kaldırımlarda
Hani o çocukluğun esi verse gönlüne
Ellerinle yüzümü bulasan çamurlara
Şimdi eskisi gibi her şey aynı olsa
İçimdeki bu çocuk mutluluktan ağlasa
Bana zulüm etmese bıraktığın sessizlik
Ersem senin için uykusuz sabahlara
Hani koyu renkleri de severdik ya seninle
Gölgeler çizsek yine karanlığın üstüne
19.05.2010
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 15:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!