Yuruyorduk yurudukce azaldigimizi bilerek
Daha hizli daha cevik adimlarla
Varligimizi topragin derinliklerine izleyerek yuruduk...
Sonlarin huznunu isliyordu alici kuslar uzaklarda
Donuslerine katarak genclik telaslarimizi
Daha bir hiz aliyorduk uzaklarin gizeminden...
Iki teldi seni yakan,
Her gun penceremizden bize bakan.
Butun güzelliklerimize eşit,
Butun ömrümüze bedeldi.
Kim koydu, kim kurdu bu tuzagi.
Hayat bu kadarmi basitti
Kıyıda beklerken
Bilerek bir daha donmiyecegini o geminin,
O sahilin kumlarında ısıtarak yüreğimizi
Senin mısralarınla isik çekmek
Gogun zifiri karanligindan
Caresiz zihinlerimize.
Çiçekler bir yıldızın parlakliginda,
Tac yapraklari göklere kadar uzar.
Gözlerimiz bütün çiçeklerin renginde,
Mutluluğu emer ve çiçeklere veririz,
Arılar gülleri kızartır.
Zenginlik bir seye yaramaz
Bazı insanlar,
henüz boyamaya yeni başladığımız bir tablo gibidir,
Bazılarınin ise resmi çoktan tamamlanmıştır.
Her insan benzersizdir;
işte bu yüzden
dünyanın güzelliğine hayran kalırız.
Evrenin içindeyiz, ama galaksi kalbimizde.
Milyonlarca yıldız kalbimize sığındı,
bize sahip olduğumuzdan
çok daha fazla sevgi vermek için.
Yillar icinde
Gecen saganaklar
Biraktigim yerde
Izmirin mavisinde kalmis...
Bir golgedir hayat
Aynalar her zaman gerçeği söylemez.
Aynaya baktığımızda güzel bir gülümseme görürüz. Ama derinlerde, üzüntü içimizi kaplar.
Bazı insanlar aynalarını ve geleceklerini kirarlar.
Gereksiz ekranlarin icinde kaybolurlar.
Gunun icinde erir beden
sen nerdesin ey uzaklarin sesi
yarinin pesinde kayiptir zaman
kalles bir pusuda
yankilanir bir kursun sesi
aklimda uzaklarin mor daglari
Yoldaşın Yildizlarin en güzeliydi,
Simdi isiklar icinde agmissin goge.
Guluslerinden savkirken sevincin
Simdi niye uzaklardasin baba.
Bu zincirler bu kara gece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!