Başlıyor yine sanrılar silsilesi
Yorgun silüetler toplanmış etrafıma
Geceler suskun acizliğime
Buğulu bir camdan izliyorum gök kubbeyi
Ruhumun kasveti yansımış amansızca
Karanlık ve biraz da sessiz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta