Yoğurup ta yorgun sesiyle annem sabahları
Ve kuru ekmekten kale yapıp savaşırdı
En güzellerini doğurup bebeklerin
Sönmüş umutları yarınlara taşırdı
Sonra derken babamdı omuzlayan dağları
Botanları aşıp ta tütün neyin taşırdı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta